Saterdag 21 Maart 2020

Lewesprekende Reasturante


Vanoggend konsulteer die stowwerige by ‘n teetuin. Rondom die tafel waar hy sit, spreek mense dood en bespreek virusse asok dit die nuwe Versace reeks is. En so, raak die koffie bitter en die versnapperings smaakloos.
Ek daag vandag restaurante en teetuine uit: Plaas ‘n verbod op gesprekke oor negatiewe paranoia en virusse. Maak die beleid duidelik dat sou ‘n personeellid sodanige gesprek opmerk, of ‘n ander klant dit rapporteer, die skuldiges dadelik deur ‘n spiertier verwyder sal word.
Tot onlangs, was ‘n wegbreek by ‘n publieke knibbelplek, juis ‘n oomblik van wegvlug van ander faktore vandie dag, wat negatief en depressief kan wees. Met die aard van gesprekke wat egter nou die lug vul, is dit nie meer ‘n plesier nie en gee selfs die lekkerste geregte sooibrand.
Ek daag die restouranteurs dus uit, stel hierdie maat reël in en bemark hierdie reëling as deel van julle pakket.. Julle mag dalk net verbaas oor hoeveel voete dan, julle drempel betree.

Phyllis Robbertson Tehuis


Ek deel met vooruitsig, maar ook met hartseer, hierdie verklaring. Persverklaring, sal ek dit nou nie noem nie. Eerder ‘n hartsverklaring.
Ek deel onomwonde, sonder huiwering en sonder enige verskuilde motiewe dat die Pyllis Robbertson tehuis my BAIE na aan die hart lê. Die gestuurdes wat die oord bestuur, by name Benita, Jady en Patrick, kry wondere verrig met minimum aardse bronne. Die inwoners, dikwels eensaam, ‘n groep aangename mense wat elke stukkie omgee waardeer. Die vrymoedigheid wat hulle het ten opsigte van die deel van hulle geestesbehoeftes, sosiale kwellinge en vele ander, bemoedigend. Dit getuig van die behoefte om uit te styg bo beperkende uitdagings in hulle lewe.
Daarom is ek lief vir die tehuis. Ek het ‘n besondere passie om daar ten diens te wees. Daardie passie word bevestig deur Vader se seën op die werk.
Die hartseer is egter, dat daar inspraak gelewer (geskinder?) is in dieore van die bestuur, deur onbekende bronne. Dit het gelei tot ‘n bevraagteking van my passie, deur hulle wat ek weet, nie die afgelope tyd se ondertone, in hulle hart deel nie. Gerugte wat in die kiem gesmoor moet word, sodat die waarheid sal seëvier.
Gerugte wat die ronde doen is die volgende:
Dat die komitee wat ook met my gekommunikeer het, nie legitiem sou wees of selfs bestaan nie: Bloot omdat die informant wat die dorings in die bestuur se harte gesaai het, nie die NCBSA ken nie, beteken nie dat dit ‘n klug is nie. Dat daar van NCBSA se kant, nie goeie werk gedoen word om evangeliste te bemagtig nie.
Dat ek individuele bestuurslede, vir wie ek juis besondere agting sou hê, se integriteit en geletterdheid sou bevraagteken: Uit die subteks en die toon korrespondensie met die betrokke gewaardeerde, blyk dit dat die indruk geskep is dat ek haar as gestuurde, as kollega en as mens, sou minag en haar vaardighede in twyfel sou trek. Dit is egte nie die geval nie. Ek verwys hier weereens na paragraaf twee ne my hartsverklaring ten opsigte van die tehuis en die gestuurdes wat so getrou daardien.
Een van die bestuurslede was onder die indruk gebring dat ek ‘n verhoog soek om my “volgeling” ten diens te wees: Ek is bloot net ‘n dienaar. Ek het nie volgelinge nie. EK dien net die volgelige van Jesus self. Ek is nie die herder nie, ek is net die skaaphond wat die herder bystaan. Wat ek publiek doen, is nie ‘n egoreis nie. Dit is bloot die aksie van ‘n stukkie geroesde gereedskap, wat bevoorreg voel dat Vader hom wel soms stuur. En dit, is vir my genoeg.
Dat ek sou kies om korrespondensie te ignoreer: Nie alle vorme van digitale kommunikasie kan daagliks nagegaan word nie, weens die aantal ure in ‘n dag. Die primêre vorme van digitale kommunikasie, soos teksies of oproepe, of ‘n epos, word wel soos dit inkom, nagegaan en hanteer soos moontlik. Sekondêre kommunikasie media wat data-afhanklik is, kan egter ‘n wyle in die kubberruim of op aparate vertoef, voordat dit hanteer kan word. En dit is nie ignoreer nie. Ek wil dus my sus wat hierdie indruk gekry het, verseker dat die bron van die gerug, dit kwaadwillig aan haar oorgedra het. Dat die tehuis en die dienendes daar, vir my belangrik genoeg is, sodat hulle nie geïgnoreer sal word nie.
Daarom dus ‘n opsommende paragraaf: Ek gee passievol om vir die Phyllis Robbertson tehuis. Ek sal NOOIT enige aksie neem om hulle en hulle gewaardeerde personeel, enige skade, in beeld of in fisiese dimensie aan te doen nie. Ek wil verder vir elkeen wat hier lees, aanmoedig om meer oor hierdie oase vir gestremdes te leer, en ook op tasbare sowel as morele wyse, julle ondersteuning te gee. Ek wil die kwaadsprekers wat ‘n wig tussen my en hierdie oase wou indryf, vermaan, en pleit dat dat hulle eerder konstruktief betrokke raak en ‘n verskil maak, eerder as om twis te saai.
Mag die Phyllis Robbertson Tehuis, en veral drie hoogs gewaardeerde funkionarisse, by name Jady, Benita en Patrick, dus die gerusstelling in hulle harte koester, dat hierdie stowwerige, julle hoog ag. En so sal dit bly.
Sela.
Lewer asseblief kommentaar ter ondersteuning van hierdie oase, hieronder en toon so, dat jy net soveel soos ekself vir hulle omgee.

Vrydag 20 Desember 2019

Praat met my...


So dikwels, laat ‘n korrespondent ‘n nota aan ‘n berader of terapeut waarin gevra word dat die stowwerige hulle skakel. Dit is dan ook die doel van die stemposdiens, om uit te reik na hulle wat ‘n hand nodig het.
So word die opreoep dan gemaak. En die persoon wat dit aangevra het, antwoord nie. Herhaalde kere. Effe later kom die verwyt: maar hoekom het jy my nie geskakel nie.
By nadere ondersoek, blyk dit dat die klaer, bloot nie die oproep wou beantwoord nie. Hulle verwyt dan die moruti dat hulle nie die inkomende opreop se telefoonnommer herken het nie, of dat dit incognito deurkom. Natuur lik sal ‘n oproep wat deur ‘n skakelbord uitgaan op n uitgaande lyn, inognito wees. Dit is ‘n voorsorgmaatreël om te voorkom dat daardie lyne wat gereserveer is vir uitgaande oproepe, later verstop word deur persone wat daarop probeer inskakel. Dit is ook lyne wat ons met dankbaarheid gebruik om ons werk te doen, want dit is net eenvoudig nie haalbaar om op persoonlike lyne, veral weens die koste daaraan al ons werk te verrig nie. Gekonsulteerdes is welkom om om elkeen van van ons op die telefoonnommers soos ons dit aan hulle verskaf het, te skakel, maar ons kan weens verskeie redes, nie daardie lyne vir uitgaande oproepe gebruik nie.
Voordat jy dus weer kerm dat jou terapeut jou nie wil help nie, wees eerder saam met hom dankbaar dat daar wel lyne beskikbaar gestel word om jou te kan dien, ongeag die geldige redes wat die skenker daarvan se skakelbord, het om bepaalde beperkings daar te plaas.
Dus: As jy ondersteuning nodig het, praat gerus. Maar maak seker jy antwoord, wanneer jy teruggeskakel word van gewaardeerde geborgde lyne. Dit, is al manier waarop ons jou kan help.
Sela

Dinsdag 17 Desember 2019

LRP

Dit sal sulke goeie nuus wees as die pompstasies wat in die afgelope paar maande LRP se voorsiening gestaak het, tot besinning sal kom en dit weer beskikbaar stel.  Dit is regtig ongemaklik en duur om vêr te ry na die pompstasies wat wel aan die gemiddelde voertuig dink.  Hulle word waardeer, maar is nie die naaste nie.  Om deurlopend ook lood-bymiddels te gebruik eis ook sy duik in die begroting, dus is die naaste stasies, nie juis 'n besparing nie, nadat die bymiddel koste bygereken is nie. 
Daar is nie sin daarin om die gemiddelde padgebruiker met sy gemiddelde voertuig, te vervreem deur LRP te onttrek aan baie stasies nie.  Om op hierdie bevooroordelende wyse, slegs die eienaars van nuwer en luukser voertuie te akomodeer, kom eintlik neer op 'n wrede manier van sosiale segregasie. 
En nou, wag ek vir die goeie nuus, dat LRP weer vrylik beskikbaar sal wees. 

Veilings

Die probleem met veilings is dat die negosieware wat aangebied word, meer dikwels as nie, nie vrywillig deur die regmatige eienaar afgestaan is nie.  Die deel, (indien enige), wat die eienaar uiteindelik kon ontvang, is gewoonlik absurd klein en dra by tot die spiraaleffek in die primêre probleem.  Persone wat in tydelike nood is word dan deur gewentenlose hebsugtiges geteiken vir eie gewin. 
Daarom sal ek nooit iets op 'n veiling koop nie, want ek weet daardeur maak ek 'n aktiewe bydrae tot 'n medemens se skade.  Slegs as ek WEET dat dit 'n item is wat die verkoper vrywillig aanbied, sal ek aankope oorweeg.  Sou iets wel gekoop word, gaan dit die gewete aanspreek elke keer as dit gebruik word en so kom die persoom wat dit aankoop, nooit vry nie. 

Saterdag 14 Desember 2019

Dankie, edelman.

Aan die broer wat my onlangs as 'n ongeletterde.idioot uitgeskel het: 

Baie dankie dat jy die vrymoedigheid geneem het om my voor my, as 'n ongeletterde idioot uit te skel.  Dit maak van jou 'n ware edelman, want soveel ander wat nie die selfvertroue het om dit voor my te doen nie, skinder agter my rug en dink ek sal dit nie agterkom nie. 
Jou stelling oor my ongeletterdheid is waarskynlik in die kol.  Ek kan nie Hindi lees of skryf nie.  Ek kan nie Mandaryns lees of skryf nie.  Ek kan nie snelskrif lees of skryf nie.  Ek kan nie Aramees lees of skyf nie.  Ek kan nie musiek lees nie.  Ek kan nie Shona lees of skryf nie.  Ek kan nie eers , 'n dokter se voorskrif lees nie.  Jy sal vêr moet gaan om nog soveel ongeletterdheid te vind. 
Dankie dus, edelman, vir jou opregte eerlikheid. 
Mag jou integriteit, vele motiveer om die ware ridder, in hulle na vore te bring. 

Saterdag 30 November 2019

Doopnaam

Om een of ander rede is die mensdom se denke dikwels baie na die tweede lettergreep van sy naam.  Tonnelvisie-veralgemenings en blindelingse verslawing aan irrasionele tradisie reduseer andersins inteligente mense, tot redelose navolgers van fundamentalistiese indoktronasie. 
Tydens vele aangename kennis-gesprekke, sal een of meer gespreksgenote my naam bevraagteken en my probeer oortuig dat dit iets anders moet wees, of 'n afkorting van 'n naam wat binne hulle beperkte begrip bestaan.  Dan vra iemand gewoonlik, Is jy so gedoop?". 
Net daar kry die stowwerige aambei 'n kramp en moet hy swaar staatmaak op selfbeheersing. 
Soms, as dit wel lyk of daar wel ore is wat dalk kan hoor en woorde dalk nie soos pêrels voor sweine gaan beland nie, verduidelik hy dit soos volg: 
Tydens die skepping het Vader Yahwe reeds besluit dat Sy laaitie genaamd Stof op Sy geskeduleerde tyd, gebore sal word.  Tydens Stof se konsepsie, het Stof se naam reeds materieël gemanifesteer in 'n bevrugde eiersel.  Nou hoe verwag die vraer dan, dat Stof die tyd tussen sy konsepsie en sy doop, naamloos sou deurgaan en hy eers baie jare later, naam sou kry? 
Nee, by die skepping het Vader Yahwe hom reeds ontwerp en by name gedeffinieër.  Hierdie plan van Hom, het die naam Stof laat manifesteer op die dag van konsepsie, en daarom is  Stof trots om die naam waarmee Vader hom ontwerp en sowat sesduisend jaar later gemanifesteer het, met trots te dra, soos dit bedoel is.
So eenvoudig soos dit. 
Sela. 
Trots op sy Godgegewe identiteit, die uwe, Stof.